Moederdag

Vandaag waren we naar Landgoed Warmelo. Het was er mooi en rustig en veel rhodondendrons waren al bijna uitgebloeid of een beetje verfomfaaid door de regen van de afgelopen week. De zakdoekenboom was al uitgebloeid, jammer! Toch nog wel een paar mooie plaatjes gemaakt.

Alweer mei!

Na vier weken mooi weer zal het maandag slechter (?) worden. Regen is voorspeld en dat hebben we dus weken niet gehad. Zelfs al een keer de tuin gesproeid, net als mijn vader heb ik daar een geweldige weerstand tegen maar wat moet, moet. Geel gras eind april, kun je je dat voorstellen?
Sinds ruim een jaar hebben we dus de sleutel van dit lusthof en inderdaad, het ziet er nu anders uit als vorig jaar toen we hier kwamen. De wingerd zit vol in blad, de rhodondendrons bloeien, de sering is al bijna klaar. We hebben een nest staartmezen bij het Bakhuusje dat de gasten zeer bezighoudt want er zijn maar liefst drie voederende ouders! Dirk heeft van de week Disney, die weer eens even kwam buurten (hij is sinds de komst van Noa 'verhuisd') weggejaagd door het roodharig monster achter hem aan te sturen toen D. dacht die staartmezen wel even uit te moorden. Ze zijn er dus nog.
Overal is natuur, in de nieuwe werkplaats heeft een winterkoninkje een nest gebouwd tussen het deurkozijn, ook boven de buitentafel onder het afdak, iedere dag ligt daar een vracht mos, het lijkt wel of hij steeds afbreekt wat hij net gebouwd heeft.Onder het afdak is ook nog een nest, hij houdt het met een hoop schel geschetter allemaal helemaal onder controle.

D. heeft de werkplaats geschilderd in de kleur van de rest van de gebouwtjes, hetgeen inhoudt dat die gebouwtjes eigenlijk ook weer een likje verf nodig hebben.
Alles groeit en bloeit, ik ben stiekem in de weer geweest met onkruidverdelger want er is niet tegenop te wieden en voor moederdag heb ik een draadstriemer gevraagd. Met de bosmaaier is het langs paden en stenen muurtjes niet zo gemakkelijk te striemeren, de vonken vliegen er af.

J. zei dat het wel een halfjaartje duurt voor je zo'n 'tweedehands' hond echt leert kennen, ik dacht toen nog, ach dat valt met Noa wel een beetje mee maar inmiddels heeft ze zo ongeveer alles geprobeerd wat een doorsnee puber maar probeert: weglopen, 's nachts voor je slaapkamerdeur liggen piepen, niet luisteren als je roept.....na een hoop fietstochtjes in de buurt hebben we haar kunnen terugvinden in de bak bij S., bij de hondentrainingsplaats, achter bij nr. 7, aan het eind van de straat....Maar inmiddels lijkt ze toch beter te weten waar ze hoort en is ze niet meer zo hopeloos kwijt, blijft ook 's nachts op haar plek en lijkt steeds meer van ons te houden. Het hondje roept zoveel vertedering op, echt heel boos ben je maar even......En ze bewaakt ons met haar kleine leventje als een ware furie, dus wat wil je nu nog meer!

Nou, binnenkort maar weer wat plaatjes bij de praatjes.
In de winkel begint het na dramatische weken (veel te mooi weer) nu wat aan te trekken, ook de internetbestellingen lopen weer, dus het komt natuurlijk allemaal goed! Ik ben nog nooit zo productief geweest, scheiding van winkel en thuis is prima.

Tuin

Vandaag weer een dag vol dingetjes en geregel maar vanmiddag toch even in de tuin in de weer geweest. Het prunusparapluboompje bloeit dat het een lieve lust is en in de serre staan potjes vol zaad en zaailingen, gekregen van D. Het is weer een stuk kouder geworden dus dat was even wennen, maar vanmiddag werd het toch weer warm genoeg om de fleece trui uit te trekken!
Omdat we hier vorig jaar om deze tijd nog niet waren is het steeds een verrassing wat er nu weer groeit en bloeit.
De rhodondendron naast het boompje ziet er alweer zieltogend uit, afgelopen najaar heb ik een meter verderop een dode gerooid en deze ziet er ook weer niet hoopvol uit. Te droog? Iets fouts in de grond? Verder doen ze het overal in de tuin prima! Ik heb dus geen idee.
Verder over de kale zandgrondborders maar eens wat compost gestrooid, lijkt me na de oude paardemest nog wel een extraatje. Zal ik de pioenrozen nu eens in bloei krijgen? Vorig jaar stonden ze vol blad maar zonder bloemen. Nu dus met wat extra zorg omringd en ik zal ze wat meer ruimte geven. Wordt vervolgd!

Plaatje bij praatje

Lente!

Onverwachte hoge temperaturen dwingen de natuur tot snelle maatregelen: er staat van alles in groei en bloei dat vorig jaar, toen we hier per 1 mei kwamen, nog moest beginnen! Kijk maar eens naar de appelboom, die volgen we vanaf vandaag (gisteravond bloeiden er drie bloemetjes).

Hectische tijd achter de rug met de opening van de winkel in de prachtige provinciestad D. Vandaag voor het eerst 'rust', maar dan moet er flink gepoetst, gestoft, gezogen en gezeemd worden! Zo maar even op 't fietsje naar B. voor de noodzakelijke boodschapjes. En dan langzaam een ritme ontwikkelen waar iedereen wel bij vaart.

1 maart

Noa op haar allerliefst. M. kan haar heel mooi 'scheef' laten kijken door heel zielig te gaan piepen. Dan gaat meteen dat koppie schuin van 'watisserdan?' Zo aandoenlijk!

En na tal van harrewarringen (?) is het dan vandaag om 15.00 uur toch gelukt: ik kreeg de sleutel overhandigd door een makelaarster van de fa. R. te D. Mijn buren trekken in het pand t.o., die zijn na zeven maanden uit hun jasje gegroeid. Wel lef hoor, dat pand is wel vier keer zo groot als wat ze nu hebben.......Maar ik word steeds tevredener met mijn zaakje, de vloer zag er beter uit dan ik dacht en ik begin ook enig inzicht in de inrichting te krijgen. Het is al wat, maar het wordt ongetwijfeld helemaal prachtig!

 

Druk, druk,druk

Tja. voor je 't weet ben je weken verder. Op www.destolp.com vind je een verslag van onze reis naar Milaan. Daarna waren er weer vele andere zaken die de aandacht hadden, niet als laatste de voorbereidingen voor de winkel. Als alles meezit (waar blijft de bankgarantie?!) krijg ik donderdag de sleutel. En dan is er een hoop te doen! Eerst natuurlijk de ramen afplakken met oude kranten, licht aanbrengen en dan komt J. volgende week helpen met het sauzen der wanden.
Verder zijn we allemaal ziek geweest, tegelijkertijd, erg comfortabel. Dan zijn (grote) huisdieren niet bepaald een lust. Gelukkig konden we wat lokale hulptroepen laten komen, maar toch.
Met de beesten gaat het verder prima. Noa is al helemaal deel van het gezin en wordt door iedereen gewaardeerd. Het zou alleen nog leuk zijn als ze niet iedere ochtend een drol op de mat legt, tenslotte laat ik haar nog laat op de avond bij nacht en ontij uit, iets wat Jack al jaren niet meer hoeft.

Zondag waren we met 't kind in Kootwijk, waar een gezamenlijke paardenrit plaatsvond. Het was hondenweer, en aanvankelijk zagen we geen enkele andere deelneemster. Dat was niet zo raar want wij stonden op de verkeerde parkeerplaats, bleek na twintig minuten. Gelukkig ging het dus wel door, ze had zich er al maanden op verheugd. Wij gingen wandelen en waren echt verbaasd over de uitgestrektheid van de enorme zandverstuivingen, echt 'natuur' voor zover het oog kon zien! Daar gaan we als het eens wat warmer is nog een keer kijken, echt prachtig!

Gelukkig hield het op met regenen. Wij zaten na de wandeling nog geruime tijd in een tamelijk oubollige tent (vetplanten en cactussen en jaren zeventig interieur) maar ze serveerden er wel overheerlijke snert. En dan is er weer een zondag zo voorbij.....