Werk

 
Inmiddels wordt er ook hard gewerkt aan Stal Loo i.o.: de 'zadelkamer' is geplaatst door 'de jongens. Het is allemaal heel gezellig, zo met z'n allen aan het werk en de piraat aan.








De bak is klaar, moet nu een paar weken inklinken. En er moet natuurlijk nog een soort hek omheen en om de hele wei moet een hek en honderden meters bruin schriklint, er moet extra ingezaaid en wekelijks gebosmaaierd worden: zoveel werk is er nog te doen....







We begonnen met de takkenversnipperaar, die ik al om half negen uit Deventer had opgehaald, een gewelddadig apparaat dat we na een uur klungelen en veel bemoeienis van omstanders aan de praat hadden en waar vervolgens  dus mondjesmaat snippers uit kwamen, toen bleek de pijp verstopt en en nadat we die twee keer hadden losgeschroefd en leeggemaakt het hele zaakje weer aan de bus gehaakt en teruggebracht. Gelukkig mochten we de aanhanger van F. lenen en in drie keer hadden we de hele reut naar het paasvuur gebracht en was de wei weer leeg.








Uiteindelijk is dat het doel van alle werk: uitrusten.

De patient

De patient groet jullie vanaf een zonnig terras!

Hij is heel blijmoedig en verzint steeds allerlei dingen waardoor ik constant met zijn drie laptops heen en weer moet lopen, van atelier naar de huiskamer naar zijn werkkamer en slaapkamer en weer terug. Of boeken van beneden naar boven. Tja.

De Bak

Zo ziet de grond er hier uit: een klein laagje zwarte aarde en dan maar omgooien, die hap! Anderhalve dag werk: en klaar is de bak (voor niet insiders, het betreft hier een paardenbak). Van het resultaat volgt nog een foto.
De mantelzorg eist behoorlijk veel tijd op, al was het alleen maar het onderhouden en verzorgen van visite. Haast ik me te zeggen dat ik dat natuurlijk heel gezellig vind, visite!

Klein maar dapper

Zo lief als viooltjes waarvan het zaad vorig jaar uit de bakken gevallen is zich stevig tussen de straatstenen genesteld hebben.

Hun hoofdjes richting zon en dan maar genieten, dat zie je aan ze!

Dat een ongeluk

in een klein hoekje zit bleek vandaag maar eens weer: zat ik net een uurtje bij A. de boekhouder in Monnickendam of ik werd gebeld door D.: die was tijdens het monsteren in de Gouwzee uitgegleden en zat nu in het Waterland Ziekenhuis met een gecompliceerde enkelbreuk. Daar kon ik hem nadat hij in het gips gezet was ophalen. Als de zwelling geslonken is moet hij geopereerd worden, er moeten pennen in want volgens eigen zeggen 'hing zijn voet los aan zijn been'. Getver. Daar is hij dus weken zoet mee en gooit het uiteraard een hoop roet in allerlei eten. En kan ik de mantelzorg in, de omgeving is er vaak net zo druk mee als de patient maar dan zonder het physieke ongemak. Nu maar zorgen dat ik heel blijf. Hoe moet hij nou de trap op, vraag ik me af? En.... en..... Er zijn ergere dingen. Zelf maakt hij van de nood een deugd: veel achterstallig leeswerk inhalen en als hij weer wat mobieler wordt proefjes doen in zijn huislab. Ach.

Koud, koud, koud......

Weinig nieuws van het tuinfront, want het is stervenskoud. Schoon, prachtig helder winterweer: maar eigenlijk hebben we er wel genoeg van. In de grond woelen wil ik, dingen planten!
Afgelopen vrijdag maar zo de camper EN de caravan verkocht, gisteren vooral bezig geweest de Stolpbus weer om te kemperen dus daar blijft D. nu in slapen totdat hij naar Leiden moet: dan gaan we daar toch maar een kamer voor hem zoeken. Heb ik ook een pied-a-terre in het westen....Maar laat mij vooral lekker hier hoor!
J. heeft toen ze hier vorige week was nog wat adviezen gegeven voor beplanting, dus dat is ook prettig. Maar ja. Eerst moet de vorst uit de grond.

Boomhakdag

En dan kies je de kilste, natste en winderigste dag van het jaar uit om dan toch eindelijk die grote den om te zagen. Kwart voor 9, G. klimt in de boom en begint. Wij slepen alle takken naar achteren. Even later is F. de buurman er ook, in overall + jas en flinke handschoenen, dus er helemaal klaar voor. Vlak voordat de boom zijn einde nadert, komen B. en J. ook. Schoorvoetend, wat wil je ook: de regen striemt nog erger dan eerder vanmorgen en ik vind het al heel stoer dat ze komen! Zelf geef ik er niet zoveel om, zo buiten bezig te zijn geeft toch echt een lekker gevoel! Anderhalf uur na de eerste zaagsnede is de boom er af. Vakmanschap is meesterschap en tijd voor koffie en appeltaart. We verzamelen weer moed voor de tweede ronde, er gaan nog twee dode bomen om. Een berg ter grootte van een gemiddeld paasvuur ligt nu achter op het zaagweidje. Als het ooit nog weer droog wordt.......Het personeel wordt naar huis gestuurd, Dirk kan het niet meer aanzien, die natte, groene mensen!

G. snoeit de beukenhaag achter bij de stallen nog flink in en dan eten we soep en broodjes en zijn erg tevreden met onszelf!