We willen overal grind dus D. trekt het afgelopen weekend zo’n 2200 betonklinkers uit de grond. Daar moeten we natuurlijk wel van af. Ik zet ze op ‘Gratisoptehalen.nl’ en binnen een dag is er een reactie: ‘goede dag, ik zou graag de stenen willen hebben, maar kan stenen niet komen halen.
kunt u de stenen bij ons afleveren in Oene?’ Ik stuur een mail terug dat ik dat voor 500 euro wel wil doen. ‘U bedoeld 50 euro ?’ komt er vanaf zijn Iphone. Ik besluit er geen energie meer in te steken. Helemaal als ik de plaats van herkomst van deze meneer daarbij in beschouwing neem….
zondag 22 januari 2012
dinsdag 17 januari 2012
Winterplaatjes
Het is even winter, in dit land. Met een zonnetje erbij en de net geplante berijpte winterviolen kun je dan natuurlijk wel weer mooie plaatjes maken! Zit lekker in de redelijk warme serre met laptop en heb goed zicht op het vogelvoer. Maar geen mees te bekennen. Die zitten waarschijnlijk allemaal bij de buren die werkelijk alles uit de kast trekken om onze gevederde vriendjes zoveel mogelijk te pamperen. Heel lief natuurlijk. Wie weet lezen ze mijn blog wel, je moet echt oppassen met wat je zegt, heb ik al eens gemerkt....
woensdag 11 januari 2012
WARMTE!
Afgelopen weekend kochten we in Exloo deze prachtige speksteenkachel van het duitse merk Camino. Hij is tweedehands.
Vandaag heeft Dirk hem aangesloten en nu brandt hij vanaf 16.30. Hij geeft al warmte door de gaten bovenop de speksteenplaat en via het grote raam, de stenen worden al warm. De bedoeling van zo'n kachel is hem ca. 1,5 uur flink op te stoken zodat de stenen goed heet worden en dan begint het verwarmen, heel anders dus als bij ons stalen Dik Geurts Haardkacheltje, dat de ruimte met gemak kan verwarmen maar daar dan wel twee kruiwagens hout per dag voor nodig heeft. We hopen het hierbij met wat minder hout te kunnen doen! Hij is zo mooi, dat alleen al! Dirk heeft net weer even gevoeld en hij begint al warmte af te geven. Dus als hij nu voortaan 's ochtends om 7 uur opstaat en alvast de kachel aansteekt......
We zijn nu anderhalf uur verder. De stenen zijn knap heet, maar kunnen nog heter. In de hoek naast de bank is het 20 graden, verderop de serre in begint het ook op te warmen, echt behaaglijk is het nog niet. De CV's staan daar wel uit. Ik heb nu zo'n bak vol hout er in geknikkerd en hij brandt daar nog lustig op door (gemengd hout, troep en beuken door elkaar). Zien hoe het nu verder gaat.
dinsdag 10 januari 2012
Column Noaber dec. 2011 (de ongeautoriseerde versie!)
Appelsap
Dit jaar hebben we hard gewerkt om onze verwaarloosde boomgaard nieuw leven in te blazen. In maart kwamen de gedreven vrijwilligers van de Hoogstambrigade de zaak snoeien, daarbij een enorme hoop takken en twijgen achterlatend. Dat moest eerst opgeruimd. Vervolgens wrikten we er alle braamstruiken en brandnetels er uit. Buren verderop deden net hun grasmat weg en in een vlaag van verstandsverbijstering vroeg ik of ik die niet mocht hebben. De krasse buurman begon op vrijdag bedaard de plaggen af te steken, we laadden ze in mijn bus, ik reed naar de boomgaard, laadde alles ter plekke uit en legde het meteen maar neer waar het moest en zaterdagavond kon ik me niet meer bewegen. Dat matje moest natuurlijk flink nat gehouden worden, evenals de rest die opnieuw ingezaaid was. Om tot een goede bevruchting te komen zette een plaatselijk imker een bijenkast in de boomgaard: onze prachtige bloesem werd druk bezocht. Het gras kwam mooi op en moest wekelijks gemaaid worden. Maar: al die inspanningen werden rijkelijk beloond: wat een oogst! Liters appelmoes, appeltaart, en nog honderden kilo’s fruit. Ik speurde het internet af naar appelverwerkingsmogelijkheden. Appelstroop leek me een vermogen aan gas te kosten en de meningen over het eindproduct liepen erg uiteen. Cider leek me een hoop geklieder. Calvados stoken dan maar? Zelfde verhaal.
Het woord ‘sapmobiel’ kwam voorbij. Hoewel appelsap niet het drankje is dat ons als eerste te binnen schiet als men ons vraagt wat we willen drinken, leek ons dat wel een goede oplossing. En zo togen we op een zonnige zondagochtend met 140 kg appels richting Hof van Twello, waar de Zoelense sapmobiel in no time van onze appels 85 liter sap maakte in 17 vijfliterkartonnen met vacuumkraantje. Na afkoeling proefden we ons eigen, onbespoten, met bloed,zweet en tranen verworven appelsap: en echt, nooit zoiets lekkers geproefd!
Dit jaar hebben we hard gewerkt om onze verwaarloosde boomgaard nieuw leven in te blazen. In maart kwamen de gedreven vrijwilligers van de Hoogstambrigade de zaak snoeien, daarbij een enorme hoop takken en twijgen achterlatend. Dat moest eerst opgeruimd. Vervolgens wrikten we er alle braamstruiken en brandnetels er uit. Buren verderop deden net hun grasmat weg en in een vlaag van verstandsverbijstering vroeg ik of ik die niet mocht hebben. De krasse buurman begon op vrijdag bedaard de plaggen af te steken, we laadden ze in mijn bus, ik reed naar de boomgaard, laadde alles ter plekke uit en legde het meteen maar neer waar het moest en zaterdagavond kon ik me niet meer bewegen. Dat matje moest natuurlijk flink nat gehouden worden, evenals de rest die opnieuw ingezaaid was. Om tot een goede bevruchting te komen zette een plaatselijk imker een bijenkast in de boomgaard: onze prachtige bloesem werd druk bezocht. Het gras kwam mooi op en moest wekelijks gemaaid worden. Maar: al die inspanningen werden rijkelijk beloond: wat een oogst! Liters appelmoes, appeltaart, en nog honderden kilo’s fruit. Ik speurde het internet af naar appelverwerkingsmogelijkheden. Appelstroop leek me een vermogen aan gas te kosten en de meningen over het eindproduct liepen erg uiteen. Cider leek me een hoop geklieder. Calvados stoken dan maar? Zelfde verhaal.
Het woord ‘sapmobiel’ kwam voorbij. Hoewel appelsap niet het drankje is dat ons als eerste te binnen schiet als men ons vraagt wat we willen drinken, leek ons dat wel een goede oplossing. En zo togen we op een zonnige zondagochtend met 140 kg appels richting Hof van Twello, waar de Zoelense sapmobiel in no time van onze appels 85 liter sap maakte in 17 vijfliterkartonnen met vacuumkraantje. Na afkoeling proefden we ons eigen, onbespoten, met bloed,zweet en tranen verworven appelsap: en echt, nooit zoiets lekkers geproefd!
maandag 9 januari 2012
Beetje voorjaar
zaterdag 7 januari 2012
Nieuw jaar
Alweer een week oud, 2012! Het gaat maar sneller en sneller. De afgelopen weken zijn voorbij gevlogen. Van de horrorwinter, die ons voorspeld was en waarvan ik dan de mensen die daarin geloven echt niet kan begrijpen, is een heel andere versie dan verwacht werkelijkheid geworden: storm en regen. Gatver, wat een blubber boel is het overal. Ik wil vorst, sneeuw, ijzige koude en ademwolkjes. Maar dat lijkt er voorlopig niet in te zitten.
Desalniettemin hebben we besloten onze oude vertrouwde maar houtvretende haardkachel uit de serre in te ruilen voor een echte Speksteenkachel. Ik had er via Marktplaats eentje gevonden in Exloo en na zwaar onderhandelen gingen we hem vandaag halen. Wat een joekel! Lijkt helemaal precies op z'n plek in de achterkamer/serre. Ik ben altijd erg ongeduldig maar zal toch nog een weekje moeten wachten voor hij kan branden: er moet een andere pijp op aangesloten worden (de Geurtskachel was 12,5 cm doorsnee, deze 15). Jammer! Lijkt me zo heerlijk, een aangename temperatuur in het hele huis en niet alleen in de voorkamer, die we ook grotendeels met hout stoken in de Saey. Als de nood aan de man zou komen kan ik ook koken op beide kachels, net als op de chaudière in La Noblet.
Desalniettemin hebben we besloten onze oude vertrouwde maar houtvretende haardkachel uit de serre in te ruilen voor een echte Speksteenkachel. Ik had er via Marktplaats eentje gevonden in Exloo en na zwaar onderhandelen gingen we hem vandaag halen. Wat een joekel! Lijkt helemaal precies op z'n plek in de achterkamer/serre. Ik ben altijd erg ongeduldig maar zal toch nog een weekje moeten wachten voor hij kan branden: er moet een andere pijp op aangesloten worden (de Geurtskachel was 12,5 cm doorsnee, deze 15). Jammer! Lijkt me zo heerlijk, een aangename temperatuur in het hele huis en niet alleen in de voorkamer, die we ook grotendeels met hout stoken in de Saey. Als de nood aan de man zou komen kan ik ook koken op beide kachels, net als op de chaudière in La Noblet.
donderdag 15 december 2011
Donkere dagen
Met recht donkere dagen voor kerst, heel anders dan vorig jaar toen de sneeuw je tegemoet schitterde. We waren een weekje in La Noblet, lekker landleven, nog erger dan hier want daar kun je op de chaudière eten koken - als je er maar bijblijft want het vereist enig schuifwerk op het kookoppervlak. Maar toch een hele maaltijd bereid voor 16 personen!
Het was er verder ook weer heerlijk. Even weg van de dagelijkse beslommeringen: al dienen die zich weer dubbel aan als je weer thuiskomt met het gevolg dat ik nu tot het eind van het jaar dichtgemetseld zit met afspraken. Tja. Maar dat doe ik ook zelf, natuurlijk....
Dat ding daar links in de hoek is de onvolprezen chaudière, dat ding op de voorgrond, ik zou het zo gauw niet weten....
De beroemde kathedraal van Chartres met maar liefst drie van die enorme rozetvensters
En een gotische hoogte van 37 m boven het labyrinth
Abonneren op:
Posts (Atom)
