Boerenkool en oplappen in Frankrijk

We waren weer even een weekje in Normandië, o.a. om daar allerlei leuk zaaigoed en planten voor de moestuin te kopen die je hier niet zo gemakkelijk kunt krijgen. En omdat  wat je van ver haalt natuurlijk lekkerder is. We gingen ook eten bij  Geneviève. Fransen zijn er dol op je hun tuin te laten zien. Dat vergt van een Nederlander enige behoedzaamheid, want de visie van de Fransman op hoe een tuin er hoort uit te zien is niet helemaal de onze. Want wat je meestal te zien krijgt is een stuk grond vol welig tierend onkruid. Daar wordt dan trots een plant tussen aangewezen die bepaalde nuttige eigenschappen heeft, met name eetbaar, natuurlijk. Boeiend vond ik ook het stuk border dat gevuld was met jonge sla-, wortel- en rucolaplanten, geheel uit zichzelf uit gezaaid! Want ze bloeien zo leuk. Maar ja, waarom eigenlijk niet het nuttige met het aangename verenigd?

 

Ook bij Jac, die een biologische tuindersbedrijf heeft op de grond van mijn broer, die biologisch melkveehouder is, groeien zijn slaplanten vrolijk boven de welig tierende muur uit. (het lijkt op de foto of Dirk een sigaretje tussen z'n vingers heeft maar het is een stukje boerenkool waarvan hij een hapje genomen heeft, ja heus)

 

(die hoedjes zijn om de friseesla te beschermen tegen de kou)

 

 Wat voegt het aan die plant toe om al die muur te wieden? Niets, toch eigenlijk? Jac had dit jaar ook voor het eerst boerenkool verbouwd, op verzoek van Sikko. Voor zijn Franse klanten was dit een geheel nieuw product, dat hij alleen maar kon verkopen door er diverse recepten bij te leveren. De manier waarop wij het eten is in Frankrijk niet bijzonder aangeslagen. Dat komt natuurlijk ook omdat je daar niet onze nationale trots, de rookworst, kunt kopen.  Zij stoven de groente met gebakken uitjes of prei. Ook heel smakelijk, heb ik proefondervindelijk mogen ervaren. Maar wie weet kan het importeren van rookworst voor Jac nog een lucratieve business opleveren. En krijgt onze nationale stamppot  voet aan de grond in La Douce!

 

 

En dan wachtte er nog 'le garage'. Ook die had een tik mee gekregen van de tornado en stond scheef, waardoor de deuren niet meer dicht konden. Dus eerst heeft Dirk hem teruggeduwd (geloof ik, ik was er niet bij maar opeens stond hij weer recht) en toen kwam het grote gepuzzel. Hoe hou je het zo kostenneutraal mogelijk maar toch weer enigszins solide voor de toekomst? Nu is Dirk natuurlijk een timmerman die als hij wat bouwt er wel voor zorgt dat het dan staat Als Een Huis. En zo is het ook gebeurd. Hij liep wel te foeteren over 'turf' en 'roest' en 'lapwerk' maar heeft toch na vier dagen voor zo'n 125 euro (en dat waren schroeven, beugels en scharnieren en een heus floeplicht) de boel met sloophout weer solide in elkaar gekregen. Nu nog een lick of paint en dan is het toch eigenlijk een pláátje, die garage...?

 

Dan krijgen we met deze jongen nog een hoop meer werk:

 

 

Maar ja. Dat is van later zorg. Het dak is in ieder geval heel ;-)

 

Jeuk

Vandaag scheen de zon en bij een graadje of vijf kreeg ik het zelfs warm van het heen en weer sjouwen tussen houthok en boomgaard. Daar lag nog een stapel gedeeltelijk gezaagd hout. En verder scharrelde ik wat rond, veegde hier en daar wat aan, harkte de bakken van de palletplantage nog maar eens aan, gooide wat kalk in mijn special mestmengsel (paardenmest, kippenmest, beetje houtas, dit heerlijke hapje gaat straks onder de rozen) en dat was het wel zo ongeveer. Wat doe je met jeukende groene vingers? Paar fotootjes maken van ijskoude tulpjes,

 een full view van de palletplantage (er komt nog een deel bij) waar nu overigens de laatste aardbeien toch doodgevroren lijken te zijn. En dan tot slot maar even zo'n dapper speenkruidje. En als je zelfs dat al bijzonder vindt.

En er is ons voor de rest van de week nog meer van dit heerlijks beloofd. Graag had ik wat meer opwarming van de aarde.

Nieuwe kippen

Sinds gisteren hebben we er drie nieuwe dames bij. De vier 'oude' zijn eigenlijk een beetje uitgelegd, al ligt er sinds deze week zo nu en dan weer een ei.

Je begrijpt dat de nieuwe kippetjes een beetje bang zijn voor de oude. Die vinden het natuurlijk weer niet goed dat zij ook een graantje mee willen pikken. Dat pikken ze niet ;-) en dus pikken ze. Dat moet niet te lang duren, dan bespuit ik ze allemaal met azijn. En dan weet niemand meer wie zij ook alweer was. Wel zo rustig.

Op verzoek van een vertwijfelde vijveralgenvisser uit Delft maakte Dirk een extra sterk verlengd schepnet (zie www.normnetten.com) op zijn eigen ingenieuze manier. Loeisterk en hij kan nog langer! Gelukkig hoeven we het in onze eigen vijver niet uit te proberen, dat gaat tot nu toe goed.

Vorige week zag ik nog niks, maar nu de sneeuw is weggesmolten schieten ze toch de grond uit: daslook! Dat wordt straks weer smullen: daslookpesto, daslookazijn, daslookolie....recepten te over voor dit smakelijke voorjaarsplantje dat ook nog eens leuk bloeit en na de bloei weer helemaal ondergronds verdwijnt om het jaar daarop dubbel zo groot terug te keren. Dat zijn nou de blijvertjes in mijn tuin!

 

Lente!

Lente begint doorgaans met eerst een heleboel rotzooi maken en er dan vervolgens weer zien af te komen. In ons geval gaat dat eigenlijk altijd voornamelijk door het gebruik van vuur en soms helaas ook een beetje veel rook dat net de verkeerde kant uit waait, onze excuses daarvoor. Maar het ruimt zo lekker op ;-) Er is om de palletplantage meer licht te geven en ons ruimte voor een schommelbank met uitzicht daarop een heleboel hazelaar- en beukenhout gesnoeid, dat dan weer (bijna) opgestapeld ligt voor volgend jaar in de kachel.

Vorig jaar van buurvrouw Denise gekregen laatste Topinambours geoogst, in plat hollands Aardperen. Het zal mij benieuwen hoeveel nieuwe planten er op het 'ontgonnen' stukje de kop weer zullen opsteken.....Ga er zelf nog wat poten in de boomgaard, daar waar nu alleen mij onbekend groot onkruid staat. De Topinambours zullen dat met gemak weten te overwoekeren.

Bessenstruiken op de plek waar vorig jaar aardappels stonden. De struiken komen uit de boomgaard, daar stonden  ze nogal in de verdrukking van wilde frambozen en wilde bramen en wilde brandnetels en zonder toezicht, dus 0 bessenopbrengst. Daar zal nu dus verandering in komen.

Alle kleurtjes en types hout mooi gemengd door elkaar

En de aardbeien samen in een 'verse' bak, terwijl de kippen het voormalige aardperenveldje stevig omharken en zo de paardenmest met de onderliggende zandgrond vermengen.
De voorwaarden zijn geschapen!

En voortaan iedere veertien dagen

Een vers tuinverslagje op http://naober.nl/tuin/allerlei-tuin-met-dienke-cazemier/

Dat betekent niet dat ik hier niet meer blog! Er valt nog genoeg te vertellen over die andere dertien dagen ;-) En het begint alweer te kriebelen, het buitenleven. Al kriebel je toch vrij snel wel weer naar binnen als het begint te hozen....En daar zijn ook nog genoeg leuke dingen te doen, zoals brood en taarten bakken, breien,haken, miniatuurknutselen en schrijven, natuurlijk. De dag komt wel om!

Winter in de boomgaard

Een mooi begin van een nieuw seizoen tuin- en boomgaardperikelen. Op 29 december kwam de Hoogstambrigade onze boomgaard snoeien. Dat was 2 jaar geleden ook gebeurd, de eerste snoei na tientallen jaren verwaarlozing. Ook nu werd er weer flink huisgehouden: snoeien is geweldig leuk werk, vooral als je het snoeisel niet hoeft op te ruimen!

Het zijn echte waaghalzen hoor, die snoeiers! Wiebele ladders deren ze niet.

Hoofd Hoogstambrigade, Baarte, zaagt er flink op los. Hij is dan ook welvoorzien van koffie en door Dirk gebakken appelflappen.

En zo ziet het er dan uit wanneer de mannen en vrouwen hun snoeimaterialen weer hebben ingepakt: legere bomen maar een bijkans geheel bedekte grasmat. Het was enorm nat, dus daar keken we de komende weken maar niet naar om.

Tot vandaag. Al een dag of tien vorst en vanmorgen al rond tienen aan de slag. En dat bij een gevoelstemperatuur van zo'n - 14 dan is dat eerst even wennen. Maar goed, je bent lekker bezig dus warm krijg je het vanzelf. Het vuurtje wou niet heel erg best, 't was natuurlijk toch best nog nat snoeisel, de straffe oostenwind blies de zo nu en dan erg dikke rook een flink eind de weg over.

Maar goed, als je eenmaal een kern hebt, dan gaat het wel door!

Picknicken in de winter is dan ook een heel andere ervaring dan in de zomer. Later aten we nog lekker snert en dronken we warme chocolademelk bij het vuur.

In de hele boomgaard zie je van deze kaalgeschraapte plekjes. Wij vermoeden door reeën, want Suus wist ik op zeker moment ook een stijfbevroren reeëndrol uit haar bek te wurmen (geen zorgen, ik had handschoenen aan). Al vraag ik me dan af waarom ze het gras ook helemaal wegschrapen. Dat lijkt me niet slim. Maar misschien zijn het ook wel vogels, kraaien of duiven. Wie het weet, ik hoor het graag!

En na uren hard werken waren alle bergen snoeihout weggewerkt en was er een flinke stapel kachelhout over

't Vuurtje gloeit lekker door, morgenochtend zal er niet heel veel meer van over zijn. En later deze winter ruimen we de rest nog op. In de loop van de middag begon het ook nog te sneeuwen en werden de omstandigheden toch wel Siberisch. En dat heeft dan ook wel weer wat. Nu spierpijn. Lekker.

Plaatjes bij het praatje

 Margriet legde uit dat als je het blog via Google Chrome of Firefox opent je wel de foto's kunt plaatsen! Nou, wat heerlijk. Internet Explorer begint wel steeds meer terrein te verliezen, en zijn sowieso al blogs die je helemaal niet kunt bekijken met Explorer.