Schrijvershuisje

Wil je ook zo'n schattig huisje? Je hóeft er natuurlijk niet in te schrijven! Je kunt er ook in chillen. Theedrinken. Taart eten. Mijmeren. Momentjes voor jezelf of met iemand samen. Alleen het idee al dat je zo'n plekje hebt, ergens in je tuin.  Wij zijn net zo flexibel als jij en dit is alleen maar een voorbeeld. Heb je een ander idee in je hoofd: graag! Informeer vrijblijvend naar de mogelijkheden via info@destolp.com. We zijn nu even niet bereikbaar, maar vanaf 8 oktober zijn we er weer: helemaal!

Aardbeien in september

't Wordt een rommeltje, in de tuin. Terwijl dingen nog groeien verdorren ze al. Er is de afgelopen tijd veel regen gevallen en al heb ik nog aardbeien bij de vleet, veel zijn er voos, er zit meeldauw op en het allerbelangrijkste: ik heb er geen trek meer in.

Op de markt in Deventer vertelde een verkoper mij vorig jaar een keer vol trots dat aardbeien tegenwoordig het hele jaar door, behalve in januari, verkrijgbaar zijn. Op mijn antwoord: 'Maar ik wil helemaal geen aardbeien eten in februari', vertelde hij dat een heleboel andere mensen dat wel willen. Deze zomer bedacht ik mij dat dat mensen moeten zijn die geen idee hebben van hoe dingen in de 'natuur' groeien & bloeien.

Hou me te goede, ik weet dat moestuintje spelen al lang niets meer met 'natuur' te maken heeft. Onze zaden en planten zijn honderd keer gekruist en veredeld en ik zie aan de bij Intratuin gekochte boerenkoolplanten dat ze kennelijk op de één of andere manier resistent gemaakt zijn tegen vraat, want boerenkool van buurman B. is wel zeer aantrekkelijk voor koolwitjes en slakken. Laten we onszelf geen rad voor ogen draaien, veel van onze moestuinplanten zijn dan misschien wel niet genetisch gemanipuleerd, maar wel zo enorm doorgekweekt dat er van de oorspronkelijke groente nog slechts een spoor terug te vinden zal zijn.

Zwarte tomaat, b.v. Een prachtig product. En ook nog lekker, langzaam & met veel zorg en vertroeteling tot wasdom gebracht

De aardbeiplanten van buurman P. die ik dit voorjaar kocht waren de hele winter constant op -2 graden gehouden, zodat ze later aardbeien zouden geven dan de 'gewone'. Dat viel door het koude voorjaar een beetje in het water want uiteindelijk waren alle aardbeien van de koude grond laat. De in Frankrijk aangeschafte 'doordragers' die nu nog mijn palletplantage bevolken zijn ook laat van start gegaan, vandaar hun nu nog uitbundige opbrengst.

Maar aardbeien blijven voor mij zomerkoninkjes. En september is de herfstmaand. Dus: tomaten, appels en peren. Een van de takken van de notarisappelboom heeft het begeven onder het gewicht van al dat fruit. En ook in de boomgaard ziet het er indrukwekkend uit.

                 En van die aardbeien? Daar maak ik dan maar jam van. Dat lusten we wel het hele jaar......

Spookje's baby's voor het eerst naar buiten!

 

 

 

 

 

 

 

Augustus

Misschien vind je het vreemd, maar ik vind augustus een van de vervelendste maanden van het jaar. Alles houdt een beetje op, in augustus. Lange avonden, bloeiende hortensia's, vaste planten, en natuurlijk allerlei moestuinvoedsel. Je moet natuurlijk blij zijn met je oogst, maar het is ook dubbel: hiermee is het voor dit jaar weer klaar.

Vandaag heb ik de laatste bonen & haricots geoogst en de planten gerooid. Wat wel heel bijzonder is: ik barst van de aardbeien. De planten had ik in april op de markt in L'Aigle gekocht als 'doordragers' maar daar kwam aanvankelijk weinig van terecht, waarschijnlijk door het koude voorjaar. En nu kan ik iedere dag wel een ons of drie oogsten en het eind is nog niet in zicht. Het zijn wel een beetje vreemde karbonkels, maar ik vries ze gewoon in tot ik weer een kilootje heb om jam van te maken.

Ook met de tomaten gaat het prima. We hebben dan natuurlijk ook een fantastische zomer, met net op tijd genoeg water en warmte, tenminste in onze regio. Er zijn minder fortuinlijke plekken in Nederland, maar overall mogen we dacht ik niet klagen.

En dan hebben we het nog nauwelijks over onze jonge off spring gehad: Spookjes baby's. Inmiddels zijn ze bijna vijf weken oud en volmaakte miniatuurpoezen die de wereld met gezonde nieuwsgierigheid verkennen. Voor alledrie hebben we een goed tehuis gevonden en nu rest ons nog de schone taak ze goed af te leveren.

Willem lijkt er al helemaal klaar voor: behalve dat het hele zootje (drie stuks) nog steeds volop bij mama drinkt en nog geen vast voedsel heeft aangeraakt. Maar ook dat zal vanzelf wel goed komen!

Wecken in de oven

Dit jaar heb ik het weer geprobeerd, wecken in de oven. En volgens mij en hoofd Conservering is het nu goed gelukt, uitgaande van gezond verstand & enige kennis van conserveringstechnieken:

(Sperziebonen) wecken in de oven


Groentepotten met twistoff deksel in de afwasmachine schoonmaken, deksels vlak voor gebruik nog eens met kokend water overgieten. Als je dat wilt kun je ook soda gebruiken, maar volgens mij is dat een gebruik dat gewoon nog uit vroeguhh stamt, van voor de goede afwasmiddelen & afwasmachines. Ik gebruikte inmaakpotten (met vaste deksels) met siliconen ringen, die ik wel een paar minuten uitgekookt heb.

Sperziebonen breken en 3 minuten blancheren: in potten doen (handig met behulp van vultrechter), overgieten met kokend licht gezouten water tot 2 cm onder de rand.

Op het rooster midden in de oven zetten, niet tegen elkaar aan, die op 150 graden zetten en wachten (duurt ca. een uur) tot de vloeistof in de potten gaat borrelen, dan zorgen dat de temperatuur in de oven 100 graden blijft, dan nog 0,5 uur steriliseren, wel opletten of de temperatuur hoog genoeg blijft. Ben je er niet bij wanneer het begint te borrelen, zodra je het ziet kun je de wekker op een half uur zetten. Langer maakt niet uit. De potten borrelen nog een tijdje na als je ze weer uit de oven gehaald hebt.

Dan op een donkere plek wegzetten. En het mag er, volgens onze grootmoeders, niet tochten.

Couleurs de Loo/Loose kleuren/Colours of Loo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oogst en meer

Augustus. En al veel warme tot ronduit bloedhete dagen achter de rug: de tuin barst uit haar voegen.
Er bloeit van alles, voor het eerst in jaren weer eens mooie hortensia's, overdadig in vele kleuren. Opeens blijken er al haricots te zijn en binnen twee dagen is het aardappelloof afgestorven: dus moeten we op de (voorlopig) voorspelde heetste dag van het jaar aan de bak om te rooien.

Redelijk vroeg zijn we bezig en in een uurtje hebben we ruim 40 kg aardappels uit de grond. Mooie, losse en toch nog iets vochtige aarde die zo lekker door je handen glijdt. Wat gaan we op al die braakliggende grond verbouwen? Van buurman B. krijg ik vijftien boerenkoolplanten en ik denk dat ik ook nog aan de andijvie ga.

We weten niet zeker of we deze aardappels wel kunnen bewaren maar Hoofd Conservering komt met een prima idee: we gaan een deel van de aardappels voorbakken en dan invriezen. Dus komt na enig zoeken (we gebruiken het apparaat alleen voor oliebollen) komt de friteuse tevoorschijn uit de schuur en is al snel de eerste drie kg verwerkt in portiezakjes van 300 gram. Altijd gemakkelijk!

Vreemd genoeg komen nu gezaaide slasoorten domweg niet meer op. Rucola steekt na twee dagen al de kop op, maar ook de al wat eerder uitgeplante sla groeit weinig overtuigend op. Volgens de zakjes moet je ze nog tot in augustus kunnen zaaien, maar dat klopt dus niet erg. Ik heb wel spitskoolplanten en winterprei gezet, een week geleden. Dat slaat goed aan en de koolwitjes ook. Dus maar zien wat ervan overblijft.

En verder bloeit er natuurlijk ook van alles. Dit weekend hadden we heel gezellige visite dus van fotograferen is niet veel gekomen. 

Behalve deze mooie zinnia waar juist vanmorgen precies de zon op viel in de border. Wat hebben we een uitzonderlijke prachtige zomer!