Ouder en wijzer?

Met Suus gaat het prima. Levendig, enthousiast, luistert behoorlijk goed, vermaakt zich prima buiten, alleen of met Jack. Alleen dat stomme zindelijk worden lijkt echt nergens naar. 's Ochtends gaan we uit en dan wordt er geplast en gepoept, dat zit er nu vrij goed in.

Vanmorgen hebben we eerst een rondje Britspad gelopen en toen de Menop er ook nog maar achteraan, in totaal zo'n km of 3,5. Voor een deel onbekend terrein voor Suus en dan is ze voortdurend alert. Komisch was dus dat ze met vier poten tegelijk door het koeienrooster viel en dus geen kant op kon: weer zo'n leermomentje, bij het volgende rooster liep ze keurig langs de rand.
Toen we terug waren wilde ze nog niet naar binnen maar moest eerst nog een plas in het tuintje naast de voordeur.
Vervolgens weer flink spelen met Jack en tot mijn verbazing ging ze op het kussen voor de kachel, waar ze allebei altijd op liggen, zitten plassen. En trof ik weer (op een vaste plek....) een drol aan.

Vervolgens waren ze uren buiten met Dirk die aan het houthakken was. Ik was aan het uitmesten en kreeg ook gezelschap van Suus die nu blaffend rondjes om de paarden durft te rennen. Zo waren we allemaal al een halve dag in de weer en na een uurtje rust gingen we nog even met de auto naar een bos voor een wandeling van ca. een uur. Weer niks gedaan, we waren nog niet thuis of er werd weer flink geplast in de tuin. En nu kunnen we er voor vanavond op wachten dat er weer ergens een drol of een plas ligt want ik houd haar natuurlijk niet voortdurend in de gaten. Het merkwaardige is dat ze het soms zelf wel aangeeft door wat te gaan piepen en hollen, maar andere keren dus domweg helemaal niet: ze kan van de bank afspringen en vlak voor me op de vloer gaan zitten plassen. En dan word ik toch echt boos.

Als ik voor het slapen gaan nog even met haar naar buiten ga doet ze op commando een plas en dan gaat ze voor een lange nacht de bench in, zonder probleem.

Ze heeft al heel veel haar en het vervilt ook hier en daar een beetje. 't Koppie is nog steeds even adorabel, zeker als ze zo naast je zit en haar hoofd schuin houdt als je tegen haar praat. Ze ligt nu languit op de bank te slapen, voor het eerst vandaag!

Pláátje........

Acht weken

woont Suus nu bij ons. Sinds gisteren kan ze ook met een sprong op de bank springen en ook van bank naar bank, hetgeen haar actieradius belangrijk vergroot en die arme Jack nu helemaal nergens meer veilig is. Dus zo nu en dan neem ik hem maar in bescherming door haar in de bench te doen. Dat vindt ze dan ook helemaal niet erg, ze lijkt zichzelf soms niet te kunnen stoppen!

Haar vacht wordt al steeds langer en slordiger. Ze heeft veel 'slaapzand' in haar oogjes, dat frunnik er soms uit. Hoewel ik haar vorige week nog met Frontline behandeld heb blijft ze maar woest krabben maar een vlo zie ik nooit. Soms heb ik het gevoel dat het een soort oversprongbeweging is, want als ze slaapt kan ze dat uren doen zonder gekrab.

Gisteravond op de puppycursus was het echt een chaos. 13 pups (incl. Duitse dog!) waarvan eentje, een donkerbruine labrador, privéles kreeg, nou, daar ben ik eens even stiekem langs gelopen met Suus maar dat leek me een hopeloze zaak.......Tjongejonge, soms vraag je je echt af wat sommige mensen met een hond doen.
Maar goed, ik kreeg Suus ook nauwelijks onder controle, die werd helemaal wild en bovendien lag er voortdurend een piepkleine Jack Russell bovenop haar. Zijn licht radeloze eigenaar had overigens humor genoeg dus ik heb hem mijn ervaringen met Jack toevertrouwd en verteld dat het allemaal goed komt, over een paar jaar....
De honden moesten door een tunnel, nou daar had Suus geen enkel probleem mee, nog voordat ik aan de andere kant was was ze er al door. Maar je moest door het grote aantal mensen, er waren hele gezinnen mee, zo lang wachten dat de lol er wel enigszins af ging.
Volgens mij was het arme beestje tegen de tijd dat het afgelopen was de uitputting nabij. Eenmaal thuis heb ik haar dan ook meteen de bench in geschoven nadat ze een halve bak water naar binnen had geslobberd. Ik denk dat ze echt een nekverrekking had. Om elf uur er toch maar even uit gehaald voor een plas en jawel hoor, ook nog een poep. Kun ze opgelucht de nacht in (en ik een uurtje langer uitslapen....)

En zo groot is Suus nu al! Mijn buurman in de steeg vroeg vandaag: '' Jemig, heb je er twee?! Een grote en een kleine?" Die had haar dus ruim een week niet gezien. Opeens schiet ze omhoog en eet ook meer. Veertien weken oud is ze nu en ze kan al heel veel. Ze kan 'zit', ze kan 'af', ze weet waar haar drinkbak staat in de winkel (in de wc), ze weet ook dat als ze op visite is ze liever niet binnen moet piesen en poepen (en gaat dan heel paniekerig hard heen en weer rennen), dat ze dat ook niet moet doen IN de auto, dat ze van de ene bank in de camper kan overspringen naar het bed waar wij op liggen zodat ze zich aan mijn voeten kan vleien. Daarom begrijp ik niet waarom ze niet snapt dat BUITEN poepen en piesen toch echt de meest gewaardeerde optie is, al begint dat nu in zoverre te komen, dat ik weet wanneer het zover is en er dan dus inderdaad wat 'gedaan' wordt - maar wie is er hier dan zindelijk?! Ik moet eerlijk zeggen dat ik nu dus gewoon boos word als ze gewoon naast me gaat zitten plassen en ik de indruk heb dat dat wel helpt.

Ze loopt beter aan de lijn maar vliegt nog steeds vol enthousiasme op iedere voorbijganger af. Je merkt dat nu ze groter wordt de 'charme' er ook af gaat en mensen wat verstoord opkijken als ze tegen ze opspringt. Hoewel alles aan haar natuurlijk nog 'pup' uitstraalt.....tja. Ze heeft een drukke week achter de rug met de kinderen van Sikko hier op maandag en gisteravond in Amsterdam bij Carlijn: Mareike noemt haar consequent 'SUSYPOQUE" (Fransen geven hun honden bij voorkeur geen 'mensen' namen, hun eigen honden heten Sjappie en Pietepaf) dus is Susypoque heel gewoon. Een van hun eerste honden heette zelfs Compote (Appelmoes), omdat ze dat zo lekker vonden....Het kind sleepte ook ongegeneerd met het beest rond en natuurlijk bijt Suus dan wel wat heen en weer maar vindt het doorgaans allemaal prachtig.

Vanmiddag moest ze een keer of vijf overgeven, eerst nog wat voer en toen alleen viezig slijm. Ze leek er verder niet ziek onder, was even tierig als altijd en ik heb nog even een boswandelingetje met haar gemaakt, wat ook prima ging. Eenmaal thuis dronk ze een boel water en dat lag er zo weer uit. Hierna maar even alles weg gezet, maar na een uurtje kreeg ze toch wel erge honger en dorst dus toen heb ik haar maar weer wat gegeven. Niks aan de hand, blijkbaar.

Ze is ook onze eerste hond die in de auto echt naar buiten kijkt. Ze gaat dan met haar voorpoten op de armleuning in het portier staan en kijkt geboeid naar buiten. Dat kan ze een aardig tijdje volhouden en wat zou ik dan graag weten wat en hoe ze ziet wat er buiten gebeurt.......

Zes weken, ruim

Dit is alweer een beetje een oudje, van zo'n week of twee geleden. Mevrouw weet de zitzak goed te gebruiken!

Zondag 19 oktober gingen we weer paddenstoelen vangen. Wat weer een boel!

Raar de hondjes blauwe ogen krijgen van de flits en dat dat ook niet weg te krijgen is met de rode ogen verwijderaar van Picasa.

Zo'n kussen is dan wel om op te liggen, maar je kunt er ook goed mee vechten als de andere hond er geen zin meer in heeft!

Soms....

Iedereen die een pup heeft moet toch op sommige momenten even toegeven: 'Ojee, dit is toch wel een hele klus.' Bv als het 's ochtends regent en je pup houdt niet van regen: keurig zit ze in de bench op je te wachten, draaft mee naar buiten, doet een plas en gaat rechtsomkeert weer richting huis. Jij weet, als roedeloudste: er moet nog gepoept worden. Dat weet de roedeljongste ook, maar die denkt: ik ga toch zeker niet langer hier buiten in de regen zitten terwijl ik binnen, warm, tientallen vierkante meters heb om me daar even te ontlasten? Dat ruimt die roedeloudste heus wel even op, sterker nog, ik ga er op mijn neus bijstaan om te kijken of dat wel correct gebeurt! En dan nog zo'n keer of drie.....

Geef niet hoor, puppie, eens komt het goed...

Want ongemerkt leert het ding toch een hoop bij. Gisteravond bij de puppycursus ging het gelukkig een stuk beter dan de vorige keer, toen Suus opeens vreselijk bang was voor al die andere honden. Nu weerde ze zich weer een stuk beter. Het blijft me verbazen met hoe weinig voedsel (nou ja, wel een hoop koekjes) 't beestje toch dagelijks groter groeit. Van de week zat ze opeens naast me op de bank, maar dat kunstje heeft ze nog niet weer vertoond. En nu gaat ze 's avonds ook al geheel vrijwillig in de bench liggen, zo van: BEDTIJD!!!

'Zit' en 'af' gaan al heel behoorlijk en vandaag was de wandeling door de stad naar de winkel ook redelijk aangenaam: ze liep goed vooruit en was genante meeslepen nauwelijks aan de orde. Ze is nu helemaal thuis in de winkel en weet precies wat mag en niet mag: hoewel dat haar er niet van weerhoudt dat toch even te proberen!

Inmiddels is ze dol op autorijden en vindt alles best, ook als ik even naar de Gamma moet om weer een mislukte boormachine om te ruilen of een ander boodschapje te doen. Ze is er helemaal van overtuigd dat ik weer terugkom. Vandaag weer een prik gehad en ook een hele nare kennelhoest injectie, dwars door de neus. Nu doet de dierenarts (steevast gekleed in leren knickerbocker) dat zo snel dat ik zelfs nauwelijks doorheb dus na wat lovende woorden heen en weer over deze kiene pup staan we zo weer buiten.

't Is een heerlijk ding die iedereen voor zich inneemt en een ernstige reclame voor het ras is. Ik zie zelfs grote mannen die niet van honden houden (zeggen ze) smelten voor haar bruine oogjes. 'Heb je de pretbull niet mee?' is de verwijtende vraag als ik zonder hond de Spijkerboorsteeg binnenkom. 'Morgen weer', beloof ik dan maar gauw.