Nieuw leven

Vandaag geboren: vier meerkoetpullen. Wat een bijzondere kleuren dragen deze kuikens: je zou zeggen, dat tart iedere vorm van jezelf onzichtbaar maken! 'Kom me maar opeten, ik ben hie-ier!'
Merkwaardig.

Nog nooit eerder zag ik dat oranje bontje dat ze om hebben. Uit de verte zie je alleen die rode kopjes. Die zijn dus ook nog gestreept.
Op dit moment zitten ze redelijk veilig. In de poel zijn geen snoeken of andere nare roofvissen, maar rondom de poel zijn wel roofvogels. Beide koetouders zijn echter zeer waakzaam...

Mooi plaatje

Nog meer dan vorig jaar steken de viooltjes hun kopjes op in het grind aan de voorkant. Daar staan ze zo dapper in de wind te wapperen!

Nieuw grind

Het gaat weer erg mooi worden op ons erf.....Alles wordt geëgaliseerd en er komt een nieuw laagje grind op.

Wat zou ik toch graag zo'n schuivertje hebben, zo handig!

En hier ligt het al. Móóí!

Openluchtspel Loo

De generale van het Openluchtspel 'Niks is zoas 't likt'  speelt zich af in het eerste anderhalf uur ijskoude regen, een RR die het niet doet, een actrice die op zoek naar haar telefoon te laat begint en daardoor de regisseur des duivels doet worden, maar verder gaat het wel goed. De kinderen joelen in de tent en eentje moet bijna spugen van de kou en de drukte. J. voedt haar baby die ook een rol heeft tussen de bedrijven door en ik knip elastieken op maat als sokophouders voor de Duitse toerist in knickerbocker.  Opeens is er een parkeerterrein met licht en hekken voor de fietsen voor het publiek, staan er op het toneel vrolijke plantjes voor de huisjes, is er een prachtig terras voor het café met authentiek terrasmeubilair en is de vijver aangekleed met riet en boompjes. En is iedereen druk in de weer met z'n kostuum en heb ik talloze knopen aangezet en lintjes vastgenaaid en haartjes gekamd, ik vind het allemaal even prachtig.  Henk O. zit gekleed in een rode fleecedeken op een hoge kruk bij de Veenweg  het verkeer te regelen en F. windt zich enorm op vanwege die niet werkende RollsRoyce. Wij van de klerenclub hebben het over de juiste kleur van de sokjes en de panties en of de snor van de bakker niet wat zwarter moet want je ziet hem helemaal niet. Er zitten heel wat diehards op de tribune om publiek te wezen (vrijwilligers, gekleed in skipak bedekt met regenkleding) en wij staan onder een Amstelparasol te kijken of de kleren kloppen ('Denk je niet dat dat sjaaltje een beetje tè is') Het is een wonder van logistiek en coördinatie, opeens staan E. en B. met tafels in de tent voor de schmink, is er altijd koffie en koek en limonade voor de kinderen. Ik leer allemaal nieuwe mensen kennen.  In wat voor prachtig dorp wonen wij.

Een kleine tragedie

Gistermiddag ontbrak het gebruikelijke gepanieker van papa merel toen ik nog even wat bij de kippen ging rommelen. Ik zag moeders niet op het nest zitten. Ik ging weer snel weg, inmiddels zat ze toch sinds 10 april te broeden. Vanmiddag was ik er weer, de zon scheen, opnieuw een onverwacht mooie middag. Papa fladderde voor me uit op het weitje maar hij zei niets. Opeens verontrust voelde ik in het nest. En tot mijn verbazing voelde ik geen eitjes meer, maar het zachte gladde velletje van jonge vogeltjes. Te koud. Even hoopte ik nog dat ze zich misschien dood hielden (dat doen jonge vogels als ze onraad vermoeden) maar natuurlijk wist ik wel beter. Drie kleine dode vogeltjes - zo te zien een dag of wat uit het ei. Ik wist niet beter dan dat vogels drie weken broeden, maar dat is dus kennelijk gebaseerd op kippenkennis. Ik besloot het nest weg te halen maar de droogmolen weer precies zo neer te zetten. Om te kijken of papa een nieuw vrouwtje kan vinden want of het vorige is dood of heeft de vleugels genomen en kennelijk is de broedzorg voor pa alleen teveel van het goede geweest.

Voor het nest heb ik een kuil gegraven en de vogeltjes ter aarde besteld. Daar word je dan toch even een beetje verdrietig van, zo'n onbegonnen leven.

En dan nog even een update

over het nest: er zit inmiddels een merel op te broeden en haar mannetje gaat aan een stuk door te keer als ik mij in de buurt beweeg en helaas voor hem gebeurt dat nu eenmaal want hij is zo dom geweest dat nest bij de houtstapel & de palletplantage te bouwen. Ben benieuwd of ze het volhouden.

De eerste

Hij doet het niet meer, deze meikever. Hij lag opeens in de gang. Suus drentelde om me heen alsof het háár meikever was. Dus ik vermoed dat hij toch wel van dit jaar is, dan is het dus meer een aprilkever, op 12 april!

Beetje traag komen ze op, deze dubbele stokrozen. Ik heb ze 23 maart al gezaaid en nu schiet het al een week niet echt meer op

Net als met de gemengde bladsla en de rucola, het wordt slap en groeit niet verder. Ik ga hem nu gewoon buiten zetten, die bak. En nog wat verder uitdunnen. Maar ik herinner me dit niet van andere jaren.

Een dagje regen, zoals op tweede Paasdag, heeft wel voor een groeistuip gezorgd op de palletplantage:
de spinazie komt tevoorschijn en ook de radijs zet er nu meer vaart achter en alle plantuitjes hebben nu een groen puntje.  Ik kan die handel wel de grond uitkijken, ben denk ik weer te ongeduldig.