Idee

Vanaf 2 april 2013 hebben wij iets nieuws.


Dat schreef ik vorig jaar in juli. En kijk. Wat een idee was, wordt werkelijkheid. Alleen: een beetje anders.

Thuis

We waren een paar weken op vakantie in het zuiden van Frankrijk, heerlijk. Mooi weer, mooie vruchten. En ik was toch enigszins bevreesd voor hoe we het thuis zouden aantreffen: drie weken regen en zon, daar schiet de tuin flink van op, en vooral dat wat je niet wilt hebben. Maar onze 'gasten/oppas' hadden het keurig achtergelaten, tomaten gediefd, onkruid gewied: geweldig! Dan is de boel nog te overzien en kun je lekker verdergaan waar je opgehouden was!

De bonen zijn flink gegroeid en gisteravond heb ik de aardbeiplanten uit de bak gehaald: die groeiden wel, maar er kwam geen bloem in: toch teveel bevroren geweest in die ondiepe bakken. Leermomentje. Ik heb er nog extra sperziebonen in gezaaid, dan komt dat niet allemaal tegelijk en eigelijk is dat een van de weinige groenten die we altijd lusten.

De aardappels met op de achtergrond de Coeur de Boeuf tomatenplanten zien er ook prima uit.

De bak met bonen: toch maar even afgedekt nu de kippen het zo nu en dan ook een verdieping hogerop zoeken, bovendien zijn duiven ook dol op bonen

Dit moet die bloemige broccoli worden, daar zie ik nog weinig van. Wel vraat: toch de kippen? Of....koolwitjes? Ik vond geen enkele rups of slak.

Dit spul heet mosterdsla, dat moet je roerbakken. Zo smaakt het naar gras. Het is misschien een dooddoener, maar niet alle vergeten groenten zijn dat onterecht. Maar goed, ik zal het recept op het zakje volgen en wie weet. In die bak heb ik langs de rand knoflooktenen geplant. Er achter zie je de uien, die doen het prima en mogen nog een tijdje doorgroeien.

En vanmiddag ook nog even wat jam gemaakt: ik maak het nu alleen nog voor eigen & weggeef consumptie, dus bij voorkeur in kleine potjes. Heerlijke frambozen, blauwe bessen, een paar kersen om het juiste gewicht te bereiken en als extra smaakmaker een eetlepel verse citroentijm. Morgen proeven!

En dan is er aan onze huishouding een nieuwe bewoonster toegevoegd:

Spookje

Suus is het er helemaal niet mee eens, die háát katten. En nu hebben we haar ook nog in Suus'bench gedaan, waar ze de hele vakantie in met ons mee gereisd is en geslapen heeft en haar veilige plek was. Het is allemaal onbegrijpelijk voor Suus. Jack vindt het best, die is 15 jaar geleden opgegroeid met onze Disney R.I.P. Spookje is een lief, aanhankelijk poesje met hele enge zwartomrande oogjes, vandaar haar naam. Het heeft me een uur en veertig mislukkingen gekost om bovenstaande foto te maken. Tegen die tijd had ze zichzelf aardig uitgeput met het najagen van haar staart.

En dan is zo'n foto een stuk eenvoudiger.....

Snoeien

Altijd een hachelijk karwei, een dichte haag snoeien. Behalve dat je wordt aangevallen door braam- roos- en meidoorntakken kan het zomaar gebeuren dat je opeens door een dot papier snoeit. Tenminste, dat dacht ik toen ik het eerste jaar dat wij hier woonden de grote buxusbol te lijf ging. 'Wie stopt er nu kranten in zo'n struik', dacht ik nog heel even. En toen smeet ik de snoeischaar op de grond en stoof gillend naar binnen. Mijn held zou dat wel even oplossen en toen zaten we na anderhalf uur bij de Eerste Hulp omdat hij opzwol op plekken waar dat niet hoort. En nu allergisch is voor wespen.

Dus vandaag wist ik net op tijd te stoppen. Het is wel een waar kunstwerk. Er kwamen kleine, zwartwittige bij-achtige wespjes uit en er ging net een hoornaar naar binnen. Dat was volgens mij niet de bedoeling. Ik ga het in de gaten houden, dat nest.

Vandaag verscheen het blad van het Overijssels Landschap met daarin een interview met moi. In het artikel wordt o.a. gesproken over alles wat leeft en groeit op ons erf en daar is de breedscheenlibelle er één van. En laat die nu net vandaag te zien zijn! Beetje wazige foto, het waaide en hij was natuurlijk ver weg.

Vandaag een kille dag, dus lekker de speksteenkachel aan gestoken. Eerder deze week was het best aangenaam buiten en is er dus wel weer het e.e.a. in de tuin gebeurd. De jonge merels die hun nest in de schuur op de looplamp gebouwd hadden vlogen donderdag uit.

In het nest veel meikever restanten: deze beesten lijken  alleen maar te bestaan om te worden opgevreten, zowel als engerling als als volwassen kever. Al kunnen die engerlingen wel een slagveld van je gazonnetje maken. Echt geliefd zijn ze hier niet, bij niets of niemand. Een heel enkele keer til ik wel eens een gestrande kever op, maar dat enge gevoel van die harige pootjes aan je vingers, brrr.

Inmiddels is het grind nu overal verspreid en het is zo mooi en licht geworden! En ook zo'n verrassing: op allerlei plekken staat opeens vingerhoedskruid, dat vind ik zo mooi. Zal ook wel door vogelpoep worden verspreid.

Er bloeien al rozen en vandaag aten we de eerste krakende kropsla uit de palletplantage.

Wat een béétje jammer is is dat de kippen de plantage ontdekt hebben en zich vanmiddag met z'n

zessen te goed deden aan mijn gemengde pluksla. Op mijn voorstel die beesten dan maar te kortwieken werd kribbig gereageerd'-)Toch eens opzoeken hoe dat moet, kortwieken.

Eindelijk zomer

Vandaag was het zover: alle paardenbloemen waren drozen geworden (D.'s kinderwoord voor de pluizebollen) dus dan is de lente ten einde. En het was warm! Vanmorgen gingen we even terug naar Roowinkel, waar we op hemelvaartsdag langs gefietst waren: zo'n mooi plekje! 's Winters is het ijsbaan, had ik dat geweten, dan was ik er wel gaan schaatsen. 's Zomers is het er gewoon prachtig.
En vanmiddag met CJ en P naar de Wildenborch in Lochem, nou ja, Vorden gemeente Bronckhorst, prachtig landhuis met dito tuin(en) die alleen vandaag en gisteren algemeen opengesteld waren. Een plaatje! Lekkere ijsjes hadden ze daar ook.

Gisteren een tijdje onze erfvogels geobserveerd. Hierbij telde ik dat de pimpelmezen één keer per minuut hun jongen voeren. Wat een verbond: van 's ochtends vroeg totdat het donker wordt....We keken in het nest van de bonte vliegenvanger omdat we niet helemaal begrepen dat de man aan kwam vliegen, naar binnen keek en vervolgens zijn rups zelf opat. In het hokje zagen we eitjes. Het vrouwtje was dus ook even gaan vliegen en hij voert het vrouwtje (en misschien ook andersom?) als het zit te broeden.

De pimpels zijn wel bijna aan uitvliegen toe, we hoorden stevig gefladder in het huisje: vliegoefeningen. Vandaag was het wel nationale spreeuwenuitvliegdag, het was me toch een herrie, overal. Gisteren waren de roodborsten uit D.'s schuur ook uitgevlogen, maar vanmorgen had Suus er bijna weer één te pakken - woest geschetter in het struikgewas en Suus opgesloten in de serre. Terwijl wij heerlijk buiten zaten te ontbijten, tja. Moet je maar niet net doen alsof je een kat bent.

Verder was het natuurlijk weer paradijs op aarde, hier. Het kost tijd, geld en energie, maar dan heb je ook wat. En alles binnen het 'betamelijke', ik word geen slaaf van mijn tuin.

Dat nieuwe grind is wel een opsteker hoor. Hadden we jaren eerder moeten doen!

Vijver

 

Even een paar plaatjes van de vijver. De meidoorn liet z'n bloemblaadjes vallen en nu 'bloeide' de vijver opeens! We hebben nog steeds de snoek niet kunnen vangen, mij lijkt de beste optie uithongeren: veel leven zit er toch al niet meer in de vijver want hij heeft alle donderkopjes opgegeten en leeft nu nog van waterpissebedden en ander bewegend spul. Als dat allemaal op is, tja. Maar goed, hij lijkt het lang aan te kunnen!

Opbrengst

We waren een dikke week naar La Noblet en hebben daar weer flink wat werk verzet. Voordeur geverfd, tuin van nieuwe vaste planten voorzien, gepoetst en gedaan, licht gemaakt in de wc boven - en natuurlijk ook nog gewoon aan ontspanning gedaan, bezoekje Vendeuvre, fietsen, eten met de familie, alles wat je zoal in zo'n weekje kunt proppen.

Eenmaal terug konden we hier natuurlijk ook gelijk aan de bak: voor het 100jarig bestaan van de Looschool en het daar aan gekoppelde Open Huis bij Tante Heintje (bij ons, dus) wil je de boel wel aan kant hebben en als je ook nog een dag moet werken is dat geen sinecure. Maar goed, het is weer gelukt en we hebben honderden 50plussers blij gemaakt met het ophalen van herinneringen aan de dansles en de ijsjes van Tante Heintje.

D. had eindelijk een lang gekoesterde wens, een hogedrukspuit in vervulling doen gaan en spoot de voegen tussen de straatstenen van de diverse terrassen uit, en passant daarmee alles onder de modder spetterend. Ik houd dus niet van hogedrukspuiten. Maar goed, ik moet toegeven, de terrassen zien er nadat de voegen opnieuw ingewassen zijn met brekerzand, uit als nieuw. Niet dat ik me ernstig stoorde aan de situatie daarvoor, maar toch.

Vandaag nam M. me mee voor een moederdagbrunch aan de overkant, was uitstekend en met oog voor detail verzorgd, lekker en gezellig. Ze waren er zelf ook helemaal blij van, kreeg ik de indruk.
Daarna spinazie geoogst en gelijk maar grotendeels geblancheerd voor de vriezer, één maaltje radijs (ach, wie is er nu echt gek op radijs?!) uit de grond getrokken en dunne broccoli, nieuwe gemengde pluksla en iets dat 'mosterdsla' heet gezaaid. Ik had wat bijzonder zaad uit de botanische tuin van Wales mee genomen, maar voel me wel een beetje bekocht met de inhoud van het piepkleine zakje dat zich in de grote bevindt. Ik kan er net  één regel van 60 cm mee zaaien! Maar wie weet worden het wel enorme planten, laat ik niet meteen beginnen te blazen.

We gaan er maar van uit dat de ijsheiligen nu wel lang genoeg het lenteweer bepaald hebben en deze week volgt ook nog het zaaien van sperziebonen.